عنوان : ویزگیهای شخصیتی امام حسین(ع) ونهضت عاشورا
کد خبر : ۲۷۷۳
تاريخ :
 ۱۳۹۳/۰۸/۰۵ 
ساعت : ۱۱:۶:۱۹

امتیاز :  ۰ |  مجموع :  ۰

 

نهضت عاشورا و ويژگي‌هاي‌ شخصيت‌ امام‌ حسين‌(ع)  
   
       هر گز بدان‌ شخص
‌ نگريسته‌ايد كه‌ به‌ نام‌ خدا قيام‌ مي‌كند، به‌ نام‌ خدا به‌ حركت‌ درمي‌آيد و به‌ نام‌ خدا مي‌ميرد، چگونه‌ مقصد خود را هم‌ به‌ نام‌ او، فرازين‌ چكادها و هدف‌خويش‌ را هم‌ به‌ نام‌ او، برترين‌ نمادها بر مي‌گزيند؟مقصد تا آن‌جا فراز كه‌ همه‌ چيز زندگي‌را فرود مي‌بيند، و هدف‌ چنان‌ برتر كه‌ جز ملكوت‌ اعلي‌ را در مد نظر ندارد و پايگاهي‌ جزفراسوي‌ آسمانها نمي‌يابد گهواره‌اش‌ آسمان‌هاي‌ برين‌ است‌ و جاي‌ شگفتي‌ نيست‌ كه‌ به‌سويش‌ پر كشد و خواستار پيوستن‌ بدان‌ سامان‌ باشد، زيرا مردم‌ هستند و عشق‌ بازگشت‌به‌ اصل‌ خويش‌ و مردم‌ هستند و باز جستن‌ روزگار وصل‌ خويش‌! و چنين‌ شخصيتي‌،ميهني‌ دارد و اشتياق‌ و سوز و گدازي‌ براي‌ بازگشت‌ بدان‌

راه‌ خود را از ميان‌ سنگ‌ها و خارها پيش‌ مي‌گيرد، خشنود و خوشدل‌ پيش‌ مي‌رودبا آرامش‌ و اطمينان‌ در اين‌ ره‌ گام‌ بر مي‌دارد زيرا با آرمان‌ برين‌ خود رازگوييها و با جهان‌فرازين‌ نغمه‌ خواني‌ها دارد. آيا فراسوي‌ «الله» خواستي‌ جز به‌ سوي‌ «الله» بازگشتي‌، پس‌از «الله» و برتر از او حقيقتي‌ هم‌ هست‌؟ بزرگ‌ شخصيتي‌ از مردم‌ اما در وجودش‌ هدف‌الهي‌ و راز قدسي‌ و پرتو علوي‌، در شبستان‌ تيره‌ و سياه‌ بشري‌، راه‌ انسانيت‌ را روشن‌مي‌گرداند. الله نور زمين‌ و آسمان‌ها است‌ داستان‌ نورش‌ همچون‌ چراغداني‌ كه‌ چراغي‌فروزان‌ در آن‌ است‌، چراغ‌ در ميان‌ شيشه‌هاي‌ شفاف‌ و اين‌ مجموعه‌ چون‌ ستاره‌اي‌مرواريد گون‌ كه‌ از دور پرتو افكن‌ است‌

در روزگار حسين‌ راهنمايي‌ استوار، و پس‌ از مرگش‌ گواهي‌ هميشه‌ بيدار كه‌ همه‌عناصر جاودانگي‌ را در بردارد. تاريخ‌ هر امتي‌، در حقيقت‌، تنها تاريخ‌ بزرگان‌ آن‌ امت‌است‌ و بس‌، امتي‌ كه‌ بزرگي‌ در ميان‌ آن‌ نباشد تاريخ‌ ندارد، يا بهتر بگوييم‌ شايسته‌ تاريخ‌داشتن‌ نيست‌

اگر ما حسين‌ را بر فراز همه‌ بزرگان‌ جاي‌ دهيم‌ نه‌ تنها بزرگي‌ را بيشتر در وجود اوبه‌ شمار آورده‌ايم‌، بلكه‌ بزرگي‌ را در چكاد عظمت‌ مشاهده‌ كرده‌ايم‌ كه‌ در برابرش‌ همه‌بزرگان‌ كوچكند و شخصيتي‌ را نشان‌ داده‌ايم‌ كه‌ از همه‌ شخصيت‌ها برتر است‌ و آن‌مردي‌ است‌ در ميان‌ همه‌ مردان‌

 حسين‌(ع) را برتر از ديگران‌ مي‌بينيم‌ به‌ گونه‌اي‌ كه‌ خود تنها امتي‌ است‌ در ميان‌بزرگان‌. بزرگواري‌ را در پوشش‌ يك‌ شخص‌ دلير، يا در شخصيت‌ يك‌ قهرمان‌، يا يك‌شهيد، يا زاهد و دانشمند، بسي‌ مشاهده‌ كرده‌ايم‌ اما عظمت‌ در همه‌ پوشش‌ها و همه‌نمودها، به‌ گونه‌اي‌ كه‌ با عظيم‌ يكي‌ شده‌ مردم‌ او را نمونه‌ زنده‌ و نماينده‌ كامل‌ آن‌ خصلت‌به‌ شمار آورند، تنها در شخصيت‌ حسين‌ مشاهده‌ شدني‌ است‌، و مي‌توان‌ در وجود او لمس‌كرد، با هر موقعيتي‌ كه‌ خود دارد يا از جانب‌ پدر دارد، در واقع‌ پدرش‌ هم‌ در اين‌ باره‌ هماننداوست‌، ليكن‌ نمي‌توان‌ پدري‌ همانند خود او برايش‌ يافت‌

شخصي‌ كه‌ چون‌ از هر سوي‌ كوه‌ وجودش‌ فراز شوي‌، تا آن‌جا كه‌ او را مركز برخوردبزرگواري‌ها با يكديگر و مجمع‌ يكتايي‌ها مي‌يابي‌، زيرا بي‌ گمان‌ هر كسي‌ از سرچشمه‌عظمت‌ پيامبري‌ (محمد) و عظمت‌ مردانگي‌ (علي‌) و عظمت‌ فضيلت‌ (فاطمه‌) فراجوشيد، نمونه‌ بي‌ همتاي‌ عظمت‌ انسان‌ خواهد شد، و آيات‌ بينات‌ به‌ شمار خواهد رفت‌.ياد او ياد يك‌ شخص‌ نيست‌، ياد انسانيت‌ جاويدان‌ است‌، و تاريخ‌ او، سرگذشت‌ يك‌قهرمان‌ نيست‌، تاريخ‌ يك‌ قهرمان‌ بي‌ همتاست‌

با توجه‌ بدين‌ حقيقت‌ كه‌ آن‌ سبط‌ شهيد(ع)، روح‌ زيباي‌ قداستي‌ را كه‌ با جدش‌مصطفي‌(ص) آغاز گرديد به‌ انجام‌ رسانيد. قداست‌ خود جلال‌ و شكوهي‌ دارد، ليكن‌ جمال‌آن‌، تنها هنگامي‌ قابل‌ مشاهده‌ است‌ كه‌ قطره‌هاي‌ گلفام‌ خون‌ آن‌ را تزيين‌ كرده‌ باشد.نسلها را بيداركند و انسانيت‌ از خواب‌ بيدار شود و فرياد طنين‌ اندازي‌ را بشنود كه‌ از اعماق‌سنگ‌ قبرها زنده‌ و جوشان‌ بلند شده‌ به‌ ژرفاهاي‌ انسان‌ مي‌رسد و جانها را شعله‌ ورمي‌سازد و پي‌ در پي‌ به‌ درك‌ و دريافت‌ هجوم‌ مي‌آورد و وجدان‌ را زنده‌ مي‌كند

تنها با برخاستن‌ چنين‌ فريادي‌ است‌ كه‌ انسانيت‌ مي‌تواند گناهان‌ خود را بدين‌وسيله‌ بشويد و از پليدي‌ها رها شود، و ناپاكي‌هارا از خود بزدايد، و به‌ صورت‌ انساني‌ درآيدكه‌ شريعت‌ها نشان‌ مي‌دهند، و اديان‌ اعلام‌ مي‌كنند، تا آن‌جا كه‌ بناي‌ رفيع‌ انسانيت‌، باپاسخ‌ دادن‌ به‌ چنين‌ ندايي‌ به‌ جايي‌ مي‌رسد و بر پايه‌ آرمان‌هاي‌ والا و برتري‌هاي‌ شايان‌به‌ گزيده‌هاي‌ مطلق‌ و به‌ دست‌ آوردن‌ حق‌ استوار مي‌گردد چه‌، حسين‌ تنها به‌ خاطرسروري‌ يافتن‌ اين‌ ارزش‌ها خود را فدا كرد و بس‌! چه‌ پست‌ و بي‌ مقدار است‌ آن‌ ادعا كه‌مي‌گويد او براي‌ حكومت‌ و رياست‌ و قدرت‌ قرباني‌ شد! همت‌ او از اين‌ هدف‌ها والاتر، و ازخواسته‌هاي‌ نفساني‌ رياست‌ طلبان‌ بسي‌ برتر بود

حسين‌ را بي‌ گمان‌، نابرابري‌ها بيدار كرد، تجاوزكاري‌ها برانگيخت‌، ستم‌ها به‌جنبش‌ درآورد، فريادهاي‌ ضعيفان‌ و شيون‌هاي‌ فرزند مردگان‌ و اشك‌هاي‌ جگرسوختگان‌ به‌ قيام‌ وا داشت‌. زيرا شكي‌ نيست‌ كه‌ از ميان‌ تجاوز به‌ حقوق‌ ديگران‌ وتجاهل‌ و بي‌ توجهي‌ در برابر عدوان‌ است‌ كه‌ آزادگان‌ برانگيخته‌ و قهرمانان‌ آفريده‌مي‌شوند. خواستند مرد تقوا و عمل‌ صالح‌ را، كه‌ از اركان‌ رسالت‌ و پرورده‌ نبوت‌، و خاندان‌برگزيده‌ الهي‌ است‌، همان‌ كس‌ كه‌ حق‌ با روشن‌ترين‌ معاني‌ و شگفت‌ترين‌ نمودهايش‌ دراو نمايان‌ است‌، به‌ صورتي‌ مشاهده‌ كنند كه‌ با اظهار كوچكي‌ پشت‌ خم‌ كند و با پستي‌فروتني‌ نشان‌ دهد و با خواري‌ تسليم‌ مردي‌ شود مظهر باطل‌ و تبهكاري‌ و نمونه‌ تجاوز به‌حق‌ ديگران‌، سرپيچي‌ از فرمان‌ خدا و مبارزه‌ با خدا و پيامبر و مؤمنان‌ همان‌ نابكاري‌ كه‌بدون‌ هيچ‌ پروا و رعايت‌ ظاهر و باك‌ چنان‌ آشكارا به‌ فساد سرگرم‌ است‌ كه‌ شريعت‌ ازدستش‌ گريزان‌ و انسانيت‌ از او لرزان‌ و فضيلت‌ از وجودش‌ هراسان‌ است‌ خواستند كه‌شاهد بيعتي‌ باشند كه‌ بدين‌ شيوه‌ انجام‌ گيرد و با اين‌ وضع‌ مسخره‌ به‌ پايان‌ رسد

پس‌ جاي‌ شگفتي‌ نيست‌ اگر ببينيم‌ امام‌ را كه‌ به‌ چنين‌ پيمان‌ به‌ عنوان‌ شعله‌اي‌ ازآتش‌، و يا از آن‌ بالاتر، صلاحي‌ در تف‌ سوزان‌ مي‌نگرد و شجاعانه‌ بر آن‌ مي‌شورد

بيعت‌ يعني‌ تسليم‌ و فرمانبرداري‌ تا پاي‌ جان‌، و به‌ عبارت‌ ديگر بيعت‌ يعني‌فروختن‌ خود به‌ خليفه‌، پس‌ بيعت‌ نوعي‌ بندگي‌ اجتماعي‌ و سياسي‌ و ديني‌ است‌، لذاشخص‌ بايد به‌ هنگام‌ فروختن‌ خود بسي‌ بينديشد: در راه‌ چه‌ و براي‌ كه‌ خود را مي‌فروشد؟اگر خليفه‌ تبهكار و اهل‌ فحشا و بي‌ دين‌ و ستمگر و تجاوزكار به‌ حقوق‌ و بي‌اعتنا به‌ارزش‌ها باشد بيعت‌ يعني‌ فروختن‌ خود به‌ تبهكاري‌، فروختن‌ خود به‌ فحشا، فروختن‌ خودبه‌ ستم‌ و تجاوز و فروختن‌ به‌ سرپيچي‌ آشكار از فرمان‌ خدا، زيرا خليفه‌ متظاهر و آشكاركننده‌ گناه‌، خود نمونه‌ مجسمي‌ است‌ از مجموعه‌ آن‌ گناهان‌! چنين‌ بيعتي‌ خدمت‌ به‌ هوا وهوس‌هاي‌ پست‌ و گرايش‌هاي‌ فاسد و مردن‌ در راه‌ آنها به‌ شمار مي‌رود

پس‌ ضرورت‌ حكم‌ مي‌كند كه‌ امام‌ از بيعت‌ با يزيد و شهوات‌ و هواها و فحشاهايش‌خودداري‌ ورزد و به‌ اعتراض‌ برخيزد و قيام‌ كند اگر چه‌ به‌ بهاي‌ جانش‌ تمام‌ شود، زيرا دراين‌ صورت‌ وجدانش‌ آسوده‌، پروردگارش‌ خشنود و در راه‌ اصول‌ اعتقاديش‌ جان‌ باخته‌است‌ آن‌ بزرگوار توانست‌ اين‌ بانگ‌ اعتراض‌ را با قدرت‌ فرياد زند و طنين‌ افكن‌ از گوش‌تبهكاري‌ و نادرستي‌ بگذرد و در فضاي‌ جاودانه‌ تاريخ‌ بماند و هنوز هم‌ سخن‌ حقي‌ است‌بي‌ هيچ‌ آميزه‌اي‌

«كسي‌ چون‌ من‌» پاره‌اي‌ از وجود حق‌ و مظهر دين‌ خدا «با كسي‌ چون‌ او بيعت‌نمي‌كند» كه‌ پاره‌اي‌ از وجود شيطان‌ و مظهر باطل‌ است‌. اين‌ است‌ معناي‌ بيعت‌ در منطق‌حسين‌(ع) و فلسفه‌ بيعت‌ در نظر حسين‌ و حقيقتي‌ است‌ شايسته‌ انديشه‌ براي‌ خردمندان‌و ما چون‌ خلافت‌ را از نظر حسين‌ فهميديم‌، برايمان‌ آسان‌ است‌ دريابيم‌ چگونه‌ او به‌ تمام‌معنا عظيم‌ است‌ و مي‌توانيم‌ همه‌ جنبه‌هاي‌ عظمت‌ او را تشخيص‌ دهيم‌ و ابعاد ممتاز وگزيده‌ وجود او را به‌ روشني‌ درك‌ كنيم‌ و بدانيم‌ كه‌ داراي‌ بافتي‌ بي‌ همتا و آيت‌ شرف‌ وبرتري‌ و نمونه‌ يكتايي‌ است‌ جنبه‌هاي‌ عظمت‌ امام‌ حسين‌ بسيار است‌ كه‌ به‌ اندكي‌ از آنها اشاره‌ مي‌كنيم‌:پاي‌بندي‌ به‌ اصول‌، صراحت‌ گفتار، قاطعيت‌ در عمل‌، زير بار ظلم‌ نرفتن‌، قهرماني‌ وكوچك‌ شمردن‌ دشمن‌ خدا

امام‌ حسين‌(ع) به‌ خاطر پاي‌ بندي‌ شديد به‌ مبادي‌ و اصول‌ شهيد گرديد وسپاس‌گزار خدا و پروردگارش‌ ستايش‌گر او بود! خداي‌ را با چهره‌اي‌ درخشان‌ از خورشيددر حال‌ غروب‌ خون‌ مقدسش‌ ملاقات‌ كرد بدون‌ هيچ‌ انحرافي‌ از خط‌خود  

عظمت‌ در صراحت‌ گفتار يكي‌ از بزرگواري‌هاي‌ همه‌ جانبه‌اي‌ است‌ كه‌ در وجودحسين‌(ع) مي‌جوييم‌ و چنان‌ چه‌ پيداست‌ با عظمت‌ قبل‌ (پاي‌بند به‌ اصول‌) اختلاف‌چنداني‌ ندارد، تنها اختلافشان‌ در اين‌ است‌ كه‌ آن‌ يك‌ اعتقادي‌ است‌ و اين‌ يك‌ عملي‌است‌. در نظر بعضي‌ افراد مبدأ و اصل‌ بسي‌ بزرگ‌ است‌ اما همراه‌ با نرمش‌ و نيرنگ‌. ليكن‌حسين‌ در برابر اصول‌ چنان‌ عظمتي‌ از خود نشان‌ داد كه‌ «نيزه‌ بر نيزه‌ خود مي‌شد» كه‌هرگز حاضر نبود در برابر چيزي‌ مانند تقاضاي‌ بيعت‌ براي‌ يزيد سر سوزني‌ از آن‌ برگردد ويا دست‌ از آن‌ بردارد، همان‌ فرياد بلندي‌ كه‌ چون‌ شعله‌ آتش‌ بود از آن‌ انتظار مي‌رفت‌  

عظمت‌ قهرماني‌ حسين‌ از همه‌ جنبه‌هاي‌ ديگر آشكارتر است‌، و چه‌ بسا هيچ‌كس‌ چون‌ او بدين‌ زيبايي‌ از خود قهرماني‌ نشان‌ نداده‌ است‌

حسين‌(ع) عالي‌ترين‌ نمونه‌ پاسداري‌ از كرامت‌ انساني‌ و دفاع‌ از آن‌ و جانبازي‌ درراه‌ آن‌ را به‌ ما نشان‌ داد، زيرا نعمت‌ كرامت‌، در نظر آزادگان‌ با ارزش‌تر از نعمت‌ وجود است‌

امام‌ حسين‌(ع) در اين‌ دانشگاه‌ درسي‌ به‌ ما مي‌دهد كه‌ گل‌ واژه‌هاي‌ خون‌ فامش‌چنين‌ است‌: دفاع‌ از هدف‌ مقدس‌ تنها هنگامي‌ امكان‌پذير است‌ كه‌ آن‌ هدف‌ به‌ صورت‌روحي‌ در آيد كه‌ مدافع‌ و پشتيبانش‌ با آن‌ جاودان‌ زنده‌ بماند. بزرگ‌ترين‌ درس‌ باارزشي‌ كه‌از شيوه‌ زندگي‌ او مي‌گيريم‌، اگر چه‌ سراسر زندگي‌اش‌ با ارزش‌ است‌، آن‌ كه‌ او نمونه‌درخشاني‌ از رهبر مبارزي‌ را به‌ ما نشان‌ مي‌دهد كه‌ چون‌ در ميدان‌ حق‌ و باطل‌ به‌ پيكارفرو مي‌رفت‌، جز با پيروز گردانيدن‌ حق‌ يا فدا شدن‌ در راه‌ آن‌، از ميدان‌ برنمي‌گردد ومي‌دانيم‌ كه‌ پيروزي‌ حق‌ حتمي‌ است‌، اگر چه‌ باطل‌ را براي‌ چند روزي‌ صولتي‌ و اهل‌باطل‌ را دولتي‌ باشد ليكن‌ پايدار و جاويدان‌ نيست.

امورفرهنگی شهرداری بوکان.ع.فرهمند



بازگشت           چاپ چاپ         
 

DOURAN Portal V4.0.4.0

V4.0.4.0